nazwałabym cię grzechem śmiertelnym
.pamietasz?
co z budzącego słońca
roztapia
uśmiech schowany między
nabrzmiałymi piersiami
piersi mam wkolorze twoichust.
z nie-nasyconego
czasu rozmyte
spojrzeniem ognia.
jeszcze raz.tak bardzo.tak teraz.
pamętam, że ładnie wyglądałeś ze mną w zamknietych na ciszę ramionach.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz